Ang larawang nasa itaas ay ang simpleng puntod ng aking ama na namatay noong 1993, apat na araw bago ang kanyang kaarawan. Nag-aayos kami ng sorpresang pagdiriwang para sa kanya ngunit hindi na umabot ang sorpresang iyon. Namatay siya noong umaga ng Disyembre 17. Nang gabi ring iyon ay nagsilang ng isang sanggol na lalaki ang aking pangalawang ate.

Pictured above is the simple gravestone of my father who died in 1993, four days before his birthday. We were planning a surprise party for him but he left early. He died on the morning of December 17. That night, my second sister gave birth to a boy.

Ang aking ama ay isang sundalo na nagsilbi sa bayan mula 1952 hanggang 1973. Siya ay nagbitiw sa serbisyo ilang buwan pagkatapos ideklara ang Batas Militar. Siya ang nasa dulong kanan sa litrato sa ibaba.

My father was a soldier who served our country from 1952 to 1973. He retired from the service a few months after the declaration of Martial Law. He is the man on the right in the picture below.

Karagdagang impormasyon: Dito sa Korea ay hindi sineselebra ang “Araw ng mga Tatay” na kagaya ng nakasanayan natin sa Pilipinas. Bagkus, merong “Araw ng mga Magulang” na taun-taon na ginugunita tuwing ika-8 ng Mayo. Ang mga anak ay nagbibigay ng bulaklak na “carnation”.

Off-topic: Here in Korea, we don’t celebrate “Father’s Day” the way we do in the Philippines. Instead, we honor both our parents on “Parents’ Day” which is held every year on May 8th. Children offer “carnation” to their parents on this day.